Ongenoegen, onzekerheid en angst van een in oorsprong niet-waterman.

Terug naar de periode van mijn jonge kindertijd, was het al een crime om door mijn moeder in een zinken teil gewassen te worden; ongenoegen omdat het vaak te koud was en als zij er al warm (zeg maar gerust heet) water aan toe voegde helemaal niet meer vol te houden, stapte ik er onder zwaar protest eruit. Toen ik wat ouder werd en mijn ouders in het bezit kwamen van
een luxe lavet met douche mocht ik alleen badderen, maar met het afzetten van de warmwatertoevoer (wat spook jij daar al die tijd toch uit was dan de vraag) en het afkoelen van het badwater was ook die lol er gauw af … water, héél lang heb ik er niets mee gehad en toch werd het een onverwacht bepalende factor in mijn leven … door Vincent. Want hij was uiteindelijk degene, die mij
ertoe bracht om het toch op te zoeken. Vincent van kleins af aan een waterrat pur sang; het begon al met zijn niet aflatende siroopconsumptie … daarna volgde de zwembaden, ABC-diploma’s, reddend- en wedstrijdzwemmen en ik steeds mee, iedere keer de vraag mijmerend … wat moet ik daar toch in de chloor-tenten … ik deed het voor hem als zijn meest trouwe supporter en moest er maar aan wennen. Het ging goed tot aan hij ging puberen; er was geen land met hem te bezeilen en dus zocht ik het water maar weer op … het element waarin hij rust vond. Een canyoing-tocht tijdens onze vakantie in Spanje leverde dé ontdekking voor mijn eigen rust en pogingen om de worsteling met het water te kunnen beslechten … drijfvermogen door neopreen! Niet lang daarna doken wij ons SSI-avontuur in; ik met veel vallen en opstaan in pogingen angst en onzekerheid te overwinnen en de techniek onder de knie te krijgen … hij relaxed met meer dan 2 vingers in de
neus … het was 2005 én wij maakten bij Holland Diving kennis met Ron, Divecon in opleiding. Stap voor stap, zoals ik Vincent leerde lopen, doorliep hij met ons het hele opleidingstraject; eerst bij SSI en aansluitend na de cross-over bij PADI. Hij was goed en nog steeds; middels prikkelende en soms danig irritante opmerkingen gidste hij ons spiegelend door opleidingen en kijk … er
ontstond iets moois. De fundamentele overtuiging over toewijding en kwaliteit in het beoefenen van de duiksport én (later) het begeleiden van nieuwkomers, mensen meenemen in het onzichtbare zichtbaar maken deelden wij gepassioneerd. Na het behalen van ons instructeursbrevet in 2009 creëerden wij een nieuwe uitdaging, waar wij langzaam al schetsend achter de schermen naar toe werkten en in 2012 werd hiervoor MaiDiving opgericht … uit het niets, maar met overtuiging, vasthoudendheid en enthousiast ondersteund door een kerngroep geestverwanten boetseerden wij een basis voor breed te delen plezier, waaruit en waarmee ook veel te leren was … enjoyable experience and education. Samen kijken wij vooruit en ontmoeten iedere keer weer nieuwe uitdagingen, maar stiekem kijk ik ook met een zekere regelmaat over mijn schouder en grinnik … Vinc is PADI Course Director en heeft samen met de niet aflatende toewijding en creativiteit van Laura inmiddels een prachtige groep duikers om zich heen verzameld, die zij coachen, stimuleren en begeleiden; het estafettestokje is overgenomen en ik … ik koester mij het liefst met Mar
in een helder kabbelend watertje opzoek naar iets wat wij tot dan toe nog niet hadden ontdekt.

Jeroen Maissan

Vincent en ik tijdens onze laatste duikvakantie in 2018.

It’s all in the family

Toen ik Vincent leerde kennen, duurde het ongeveer 2 weken voor aan mij werd gevraagd of ik durfde te gaan duiken. In deze familie hoort duiken er eigenlijk gewoon bij. Marga zei nog: ”Als jij een proefduik gaat doen, ga ik het ook nog een keer proberen.” Ik ben altijd in voor een uitdaging, dus niet veel later, lagen wij in het water!

Na mijn laatste schoolexamen in mei 2011, begon ‘s avonds direct theorieles 1 van de PADI Open Water Diver cursus. Ik keek enorm uit naar de zomervakantie; want ik zou mijn buitenwaterduiken in Egypte gaan doen met Jeroen en Vincent. Ik was meteen weg van de onderwaterwereld en we hebben die vakantie flink wat (boot)duiken gemaakt. De zomer erna was het tijd voor mijn eerste duik in Nederland en je raadt het al; ik was zo verwend in Egypte dat ik er niets aan vond. Hier en daar heb ik wat duikjes gemaakt in Nederland, maar ik ben er de laatste paar jaar pas écht van gaan houden…

In het najaar van 2015 ontstond de kans voor Vincent en mij om van MaiDiving een duikcentrum te maken, inclusief fysieke winkel. Na zorgvuldig afwegen besloten wij ervoor te gaan en in januari 2016 openden de deuren van MaiDiving Divecenter.  Ik was toen pas Advanced gebrevetteerd en had de ambitie om Divemaster te worden, dus er was werk aan de winkel! Na het behalen van de Rescue opleiding, volgde het traject tot Divemaster. Dit vind ik tot op heden nog steeds de leukste cursus die ik gevolgd heb. De ontwikkeling van recreatief duiker naar duikprofessional was heel bijzonder; mijn kennis over duiken breidde flink uit en ik vond het leuk om mijn kennis over te dragen op andere duikers. Ik ben me gaan verdiepen in onderwater-conservatie en visidentificatie om hier meer over te kunnen vertellen. Door meer duikervaring op te doen in de Grevelingen en de Oosterschelde, heb ik een voorliefde gekregen voor het onderwaterleven in Zeeland. Geen duik is daar hetzelfde en ik hang met plezier een half uur op 4 meter diepte om te fotograferen.

MaiDiving ontwikkelde zich verder en al snel kreeg ik interesse in de opleiding tot PADI Assistent Instructeur, zodat ik ook theorielessen kon gaan geven en de zwembadlessen mocht geven aan het PADI Seal Team. De stap naar Open Water Scuba Instructeur vond ik groot, er komt immers nogal wat verantwoordelijkheid bij kijken. Na wat positieve bemoediging van mijn wederhelft, heb ik me aangemeld voor de Instructor Development Course bij Sealand Diving. Ik was erg zenuwachtig voor het uiteindelijke examen en helaas werd een van mijn onderdelen afgekeurd door de examiner. Het herexamen vond plaats in Bristol, Engeland. De groep kandidaten was hier een stuk kleiner en ik voelde me meer op mijn gemak, waardoor ik in oktober 2018 alsnog met vlag en wimpel slaagde voor Open Water Instructeur. Ik heb als pas gebrevetteerde instructeur veel meegekeken bij ervaren lesgevers en assistenten en heb inmiddels mijn eigen stijl ontwikkeld. Sinds 2019 ben ik Specialty Instructeur en ik ben erg blij dat ik over de faalangst ben gestapt om toch les te gaan geven. Ik geef met veel plezier mijn passie voor duiken en het onderwaterleven door aan cursisten en ik leer zelf continu bij. De duikevenementen zijn altijd de hoogtepunten van de zomer; het is prachtig om te zien hoeveel verschillende mensen bij elkaar komen door onze gedeelde hobby. Iedereen kan hier zichzelf optimaal ontwikkelen en ervaringen delen- dat is uiteindelijk het mooiste van onze sport.

Mijn eerste duikvakantie in 2011.

Een van mijn beste keuzes

Ik ben begonnen met duiken niet vanwege het feit dat de hobby mij zo aantrok of omdat ik altijd al heb willen zien wat zich onderwater afspeelde. Nee, ik ben eigenlijk begonnen met duiken omdat dit min of meer verwacht werd van me.

In 2017 kwam ik in aanraking met MaiDiving omdat ik voor mijn huidige opleiding stage moest gaan lopen in de Retail sector. Vraag me niet hoe, maar om een of andere reden kwam ik (als echte Flakkeeënaar) terecht bij een bedrijf gevestigd in Hoogvliet. Ik mocht hier uiteindelijk stage gaan lopen, onder voorwaarde dat ik ook mijn brevet zou halen zodat ik wist hoe de materialen te gebruiken en verkopen. Zo begon het avontuur en kwam ik in aanraking met toch wel de leukste hobby die ik tot nu toe gehad heb.

Ik kwam terecht in een ontzettend leuk team en in een winkel met personeel dat altijd voor je klaar staat. In mijn tijd bij MaiDiving ben ik toch wel tot de conclusie gekomen dat het niet alleen een winkel is maar een ontzettend hechte community. Het is een plek waar de koffie altijd klaar staat en waar je altijd welkom bent.

Een aantal jaar en vele duikbrevetten later mag ik mezelf met trots lid van de staf van MaiDiving noemen. Duiken is een fantastische hobby en ik zou dan ook iedereen aan raden om een keer een plons te wagen. Naast dat zich onderwater een fantastische nieuwe wereld openbaart is het duiken ook altijd een uitlaatklep geweest. Op het moment dat je onderwater duikt begeef je je in een omgeving die uit niets anders bestaat dan de dieren om je heen, je eigen ademhaling en je af en toe nogal aanwezige en enthousiaste buddy omdat deze voor de 10e keer weer een kreeft tussen de rotsen gespot heeft.

Ook het lesgeven heeft mij altijd aangetrokken sinds dat ik ben begonnen met duiken. Ik ben op het moment gecertificeerd als Divemaster en dat zal ook zeker niet mijn laatste brevet zijn. Het is een fantastisch gevoel om met iemand een proefduik te maken. Je neemt iemand voor het eerst mee naar een wereld die ze eigenlijk nog nooit op deze manier ervaren hebben ook al is het nog maar het zwembad waar je in duikt.

Als je het mij vraagt zou ik dan ook iedereen aanraden om een keer te gaan duiken en als de kans zich voor doet uit te groeien tot PADI Pro. Voor mij is het namelijk tot nog toe één van mijn beste keuzes geweest.

Pepijn de Niet

Duiken: mijn passie

Ooit aangestoken door de films van Jacques Yves Cousteau ben ik in ‘93/’94 begonnen met de duiksport. Inmiddels 27 jaar verder laat deze sport mij nog steeds niet los.

Ook ik maakte als eerste een introductieduik bij Holdive in de Spaanse Polder en weet nog goed dat het onderwater niet helemaal top verliep. Dit doordat ik me verslikte en hoestend en proestend op de zwembadvloer zat. Gelukkig werd dit toch de start van een geweldige hobby.

Ik begon mijn duikopleidingen (NOB) bij duikvereniging Sea-View in Schiedam. Dit was een vereniging die zijn oorsprong vond door een aantal brandweerduikers die in hun vrije tijd ook wilden duiken. Ik begon hier met mijn 1* opleiding (OWD) en dit was tevens de start van wat later mijn passie zou gaan worden. In de jaren die hierop volgden behaalde ik het ene na het andere duikbrevet en volgde al snel enkele specialisaties. In die tijd kende de NOB ook het brevet “clubinstructeur”; deze mocht wel zwembadtrainingen geven maar nog geen volledige duikopleiding, deze behaalde ik in 2000.

Wegens de opheffing van duikvereniging Sea-View werd ik in 2001 lid van DOV-Botlek Spijkenisse (NOB). Hier behaalde ik onder andere de specialisaties: onderwaterbiologie, driftduiken en droogpakduiken. En in 2005 startte ik met de opleidingen van 1* en 2* bondsinstructeur. Iets wat ik eigenlijk niet van plan was maar waar ik tot op de dag van vandaag nog steeds geen spijt van heb. Want laat ik nu eerlijk zijn wat is er nu leuker dan mijn passie over te kunnen brengen op nieuwe cursisten. In 2006 kwam ik voor het eerst in aanraking met PADI en behaalde hier mijn Rescue Diver brevet. In het jaar daarop zijn we met een groep van ongeveer 12 mannen en vrouwen afgereisd naar ‘L Estartit in Spanje  waar we met de hele bende van ellende een cross-over hebben gemaakt naar Assistent Instructeur. Ook dit was een opleiding om niet te vergeten, wat een lol hebben we hier gehad zeg. Vakantie hebben, leren, duiken, eten, toetsen maken, leren, duiken enz……geweldig! En als je dan denkt nou die Angelo is nu wel klaar dan heb je het mis. Ik was toch bezig dus ook maar mijn Dive Master cursus gedaan. Rare jongens die duikers!

In 2008 kwam ik in aanraking met Islanddiving uit Rotterdam, een PADI duikschool. Hier heb ik mijn ervaring op kunnen en mogen doen in het PADI systeem. Het leuke hiervan was dat deze duikschool de compressor van mijn eerste vereniging (Sea-View) hadden overgenomen en deze hier nog fijn in bedrijf was. In deze periode heb ik meer inzicht kunnen krijgen in de verschillen tussen de duikorganisaties.

In de jaren die hierop volgden verdiepte ik me nog meer in de duiksport en bleef mijn passie maar groeien. Naast meerdere specialisaties begon ik ook met de onderwaterfotografie; ook zoiets wat ontzettend veel voldoening geeft. Een klein stapje verder is dan natuurlijk ook onderwaterfilmen. Natuurlijk lopen door al die jaren nog EHBDO (eerste hulp bij duikongevallen), EFR en reanimatie cursussen/herhalingen en wat dacht je van freediving, onderwater rugby of duiken in een vintage duikpak met koperen helm. Kortom het is een sport waarmee je diversen kanten mee op kunt.

In de 27 jaar dat ik met de duiksport bezig ben heb ik naast de opleidingsboeken (die ik nog steeds gebruik als naslagwerk) een aardige collectie duikgerelateerde boeken verzameld. Ook ben ik trots op mijn verzameling vintage duikspullen waaronder een dubbelslangs ademautomaat van Jacques Yves Cousteau en een zogenaamd Loosco eitje (Google maar).  De eerste deco computer en b.v. een lucht bevochtiger.

In 2017 kwam ik in aanraking met MaiDiving in Hoogvliet. Mijn start was hier rustig aangezien ik met rugklachten liep. Maar niet getreurd toch lekker aanwezig als duikleider of theorieles geven in het divecenter. Inmiddels ook hier lekker ingeburgerd en mijn draai gevonden met deze geweldige Staf.  Het bijzondere van deze duikschool vind ik de hoeveelheid cursisten die we naast de opleidingen ook regelmatig terugzien bij onze evenementen. Voor mij is dit een teken dat jullie het ook naar de zin hebben.

Nou voor zover deze blik in mijn duikwereld.

Hebben jullie nog vragen laat het me weten en anders zien we elkaar weer op het divecenter of aan de waterkant  (als het weer corona safe is!)

Duikgroet van Angelo

 

Hand in hand

Mijn man Jeroen en ik in Egypte, oktober 2018.

 

Waarom ben ik gaan duiken

Een aantal jaren geleden gingen mijn zoon en man richting het duikavontuur. Super stoer vond ik dat, maar niets voor mij gezien een eerdere negatieve ervaring in Turkije. Twee jaar later ging onze dochter ook voor haar brevet zodat ze in de Curaçao zou kunnen duiken. Al die vissen vond ik prachtig maar bij de Discover Scuba Diving durfde ik niet eens met mijn hoofd onder water. Marga en duiken dat was geen optie, daar was iedereen van overtuigd.

Toen onze zoon voor instructeur ging vond ik dat zo ontzettend knap dat ik zei dat ik het nog 1x zou proberen in het zwembad. Dankzij de volharding van Ron, de duikinstructeur, en de belofte van mijn man dat hij me mee zou nemen naar Egypte als ik voor mijn brevet ging, ben ik begonnen met mijn Open Water cursus. In hele kleine stapjes en de eerste veertig duiken hand in hand met mijn man (uit angst) heb ik mijn brevetten behaald! Inmiddels ben ik assistent instructeur en verslaafd aan het duiken. Duiken in Nederland of in het buitenland; overal is iets moois te zien en te beleven. Duiken maakt me rustig en ontspannen. Het leukste vind ik het nu om mijn kennis over te dragen aan startende duikers die het duiken spannend vinden. Dus wie weet ga ik zelfs nog wel een keer het stapje naar instructeur maken. Voor nu kan ik niet wachten tot we weer onder water mogen.

Groetjes, Marga Maissan

14 jaar te laat

Tering Jantje (dat is Rotterdams), wat een heftige, bijzondere en leerzame tijd. Thuiswerken, niet kunnen werken maar wel willen, een vitaal beroep hebben, zoals in de Zorg, Brandweer, Politie, Onderwijs en bijvoorbeeld Supermarkten waardoor je midden in de samenleving staat, je hobby niet uit kunnen oefenen die je zo graag doet, behoefte hebben aan nabijheid […]